خرید بک لینک


با کاروان

آهسته آهسته

نجوای شبهایی لبالب از غمی لبریز...

باور ندارم تلخی آوازهایم را

-چو کاروان رود، فغانم از زمین بر آسمان رود... چه غمی دارم-

باور ندارم غربتم را...


لبریزم از یادی که در اعماق جانم ماند

از کاروانِ مانده بر جا و منی که رفتهام از دست...

پندار من این است...


نیویورک - فوریه ۲۰۱۳

برچسب: نویسنده: پرهام قنبری تاريخ: دوشنبه 5 مهر 1395 ساعت: 23:26

صفحه بندی