چه پرندهای
غمگینتر از من
میتوانی یافت
در آسمان این قفس؟
دلم
برای قفس
پر میزند
که هر میلهاش
راهیست به آسمان
-این راهراه پر از بنبست-
بیا
بیا و قبل از آن که بمیرم
مرا تنگ در آغوش گیر
و گلویم را بفشار
و بشمار
تمام اعداد اول را
دو
سه
پنج
هفت…
نه!
صبر کن
پرنده مردنیست*
حتی صدایش هم نمانده است**
۳۱ ژانویه ۲۰۲۳
مانتنویو، ساختمان مایکروسافت
* «پرواز را بهخاطر بسپار/پرنده مُردنیست» (فروغ فرخزاد)
** «صدا، صدا، صدا، تنها صداست که میماند» (فروغ فرخزاد)
برچسب:
نویسنده: پرهام قنبری